مستند ماسوله جنوب(کریک) جلوی دوربین مستند سازان کشوری+تصاویر

به گزارش سفیر دنا؛در جایی قهر طبیعت حیات را از بین برده و در جایی دیگر با سخاوت ومهر انسان ها را در آغوش خود جای داده و حیات را به آنها هدیه می کند . سایه اش را بر سرشان افکنده و خنکای نسیم خود را بر صورتشان می نوازد . همه ی داشته اش را در دستانش گرفته و به ساکنان زمین هدیه می کند . 

روستاها  همیشه و همه وقت جلوه گاه همین هدایای پر از سخاوت طبیعت هستند که طعم خالص زندگی را به سکاکنانشان و حتی رهگذاران و مسافران می چشانند.

روستایی زیبا کریک، یا همان ماسوله فرامخوش شده جنوب کشور در گوشه ای از کشورمان با همه ی جلوه هایش ما را به سوی خود می خواند.روستایی که پله پله به سوی آسمان اوج گرفته است و عطر سادگی و اصالت در همه جایش به مشام می رسد.

به دره ی کریک که نزدیک می شویم شاهکاری را پیش رویمان می بینیم ؛ خانه هایی از خشت و گل و چوب که با معماری پلکانی شکل گرفته اند و جلوه ی خاصی به روستا بخشیده اند ؛ روستایی که به خاطر همین پلکانی بودنش با عنوان ماسوله ی جنوب بر سر زبان ها افتاده اما در گوشه ای دارد به فراموشی سپرده می شود، روستایی که با قدمت دو هزارساله اش دامنه های زاگرس جنوبی و پهنه ی دنا را به حضورش مزین کرده است . 

کوه های بادامی و تنگ جلالو و روستای بیاره از شمال ، رودخانه بشار و روستای تل‌گاه از جنوب ، روستای دارشاهی از غرب و روستای امیر آباد از شرق ، روستای کریک را در بر گرفته اند.

کریک نمونه ی جالبی از معماری پلکانی است که در مناطق کوهستانی ایران است؛ این نوع معماری بسیار جالب و بی نظیر بوده که  خانه ها به صورت متراکم و بر روی یک شیب ملایم شکل گرفته اند  و بام هر خانه نقش حیاط خانه ی بالادستی را دارد.

خانه های چند طبقه در اینجا جایی ندارند و اکثرا تنها شامل یک طبقه و نهایتا دو طبقه می شوند که با پلکانی به یکدیگر مرتبط هستند ، دیوارهای خشتی و گلی برای جلوگیری از نفوذ گرما و سرما و استحکام به صورت ضخیم ساخته شده اند، پی خانه ها از چیدن سنگ ها به روی هم ساخته شده و بعد یک کلاف افقی از جنس چوب بر روی آن قرار گرفته است و ساختمان خانه روی آن بنا شده است.

چند ردیف کلاف چوبی و ترکه هایی باریک که با خشت به هم پیوند خورده اند همه ی آن چیزی است که بام خانه و پیش آمدگی بام که محلی ها آن را بُشمه می خوانند را تشکیل داده است؛ شومینه های گلی با سوختن هیزم ها محل زندگی روستاییان را گرم می کنند.

روستای زیبای کریک در منطقه ای واقع شده است که سابقه ی یکجا نشینی در آن  به دوران قبل از مهاجرت آریایی‌ها به فلات ایران بر می گردد و به دلیل عبور شاه راه سلطنتی هخامنشی از فاصله ی ۱۵ کیلومتری این روستا، رونق زیادی را در تجارت و رفت و آمد تجربه کرده است؛روستا جمعیت ثابتی ندارد اما در سال ۱۳۸۵، جمعیت روستای کریک و روستاهای همجوار آن ۳۸۸۲ نفر برآورد شده است .

قدیمی ترین و پرجمعیت ترین خاندان در روستا را سادات تشکیل می دهند و ایل بزرگ نویی طایفه ی سرکوهکی و سایر طوایف منطقه نیز در اقلیت قرار گرفته اند. اهالی روستا به زبان شیرین لری سخن می گویند و از پیروان شیعه ی جعفری هستند.
روستای کریک از آن دسته روستاهایی است که سنت را در خود حفظ کرده و جلوه ی تماشایی آن چشم ها را خیره می کند؛زنان روستا با آن لباس های رنگارنگ جلوه ای تازه را در روستا به تصویر می کشند و با کلاه، روسری یا چارقد، دستمال سر، تنبان، آرخالیق، دلگ و پیراهن‌های بلند و گشاد و پر از طرح‌ها و نقوش زیبا بر تنشان سراسر روستا را غرق در رنگ کرده اند.

آب و هوای خوش روستا با چشم اندازهای طبیعی در دل کوهستان آرامش خاصی را به ارمغان می آورد . رودخانه های پرآب بشار و پُل کِلو در روستا با انبوه درختانی که در حاشیه اش جا خوش کرده اند ، چشمه های پشت آسیاب و زیر امامزاده که مایه ی حیات را از قلب زمین به طبیعت هدیه می کنند ، ارتفاعاتی که با جنگل های گسترده ی بلوط و درختان بنه و بادام مزین شده اند ، دره ی کریک و زیبایی های بی بدیلش ، همه و همه دل هر گردشگری را می رباید .

مناظر روستایی ، گله های دام ، باغ های بزرگ انگور و مزارع برنج چمپای محلی را هم به چشم اندازهای روستا اضافه کنید . استخرهای پرورش ماهی که رقص ماهیان در آنها دیدنی است هم در روستا به چشم می خورند .

عبور عشایر بویراحمدی در مسیر کوچ ییلاق به قشلاق خود بر زیبایی های این روستا افزوده است . عشایر با آن لباس های رنگارنگ و سرشار از سادگی از کنار این روستا عبور می کنند و در کنار طراوت و سرسبزی طبیعت تصویر تازه ای را در قاب چشمان می نشانند.

جاذبه های مذهبی حال و هوایی معنوی را در این روستا ایجاد کرده اند . مردم کریک نسب خود را از امام‌ زاده عسگر و امام‌ زاده اسحاق  می دانند که بارگاهشان در داخل روستا عطر معنویت را به مشام می رساند.

مراسم مذهبی  همچون تعزیه خوانی در ماه محرم با رسم و رسوم خاص خود در زیارتگاه برگزار می شوند . مردم روز اول عید را در کنار امام زاده عسگر می گذرانند و برای باقی سال خود خیر و برکت را آرزو می کنند .

شاید کهن ترین آداب این روستا را بتوان در مراسم شاهنامه خوانی بزرگان روستا در زیر آسمان شب مشاهده کرد ، مراسمی که صدایش در همه جای روستا طنین انداز می شود.

رسانه ملی جمهوری اسلامی ایران با توجه به داشتناین ظرفیت های مهم در توسعه صنعت توریسم و گردشگری، مستند بوئم گردشگری ماسوله جنوب را جلوی دوربین برد ،تا شاید بتوان ازاین طریق، جلوی نابودی و فراموشی این روستای زیبا در جنوب غربی ایران را بگیرد.